Zakochać się w Indiach czyli Taj Mahal - Globtrotuar

Przejdź do treści

Menu główne:

Zakochać się w Indiach czyli Taj Mahal

PODRÓŻE > AZJA > INDIE
Symbol miłości ?
Panuje powszechna opinia, że mauzoleum Taj Mahal (Tadź Mahal) to największy, zarówno dosłownie jak i w przenośni, pomnik miłości na naszej planecie. I jest w tym stwierdzeniu sporo racji bo Taj Mahal to w istocie grobowiec w którym spoczywają Szachdżachan (Shahbuddina Muhammada Szahdżahana, 1628-1658 – ang. Shah Jahar), piąty władcy muzuł¬mańskiego imperium w Indiach z dy¬nastii Mogołów, oraz jego ukochana, druga żona Ardżumand Banu Begam nazywana Mumatz Mahal.

Mumtaz Mahal była żoną Szahdżahana przez 19 lat. Szach darzył ją niezwykłym uczuciem i powierzał jej tajemnice wagi państwowej, podczas gdy ona dbała o dom i rodzinę władcy. Ten długi związek został przerwany niespodziewanie w 1631 r. gdy Mumtaz Mahal zmarła w czasie połogu czternastego potomka Szacha. Miała wtedy zaledwie 36 lat. Zgodnie z legendą Szach by uczcić pamięć ukochanej żony wybudował dla niej mauzoleum Taj Mahal.
Mumtaz Mahal czyli Klejnot Pałacu
Ardżumand Banu Begam urodziła się w Agrze, w kwietniu 1593 r., jako córka wielkiego wezyra (premiera) na dworze muzułmańskiego cesarza władającego północnymi Indiami. W wieku 19 lat wyszła za księcia Churrama czyli przyszłego cesarza Szahdżahana. Formalnie była drugą żoną władcy, jednak w jego sercu zajmowała pierwsze miejsce co być może wynikało z faktu, iż uznawana ją za najpiękniejsza kobietę na świecie. Ardżumand otrzymała przydomek Mumtaz Mahal czyli „Klejnot Pałacu”
Małżeństwo Szahdżahana z Ardżumand trwało 19 lat. W tym czasie urodziła mu ona 13 dzieci, z których tylko siedmioro doczekało dorosłego wieku (w tym następca tronu Aurangzeb, który doprowadził do obalenia ojca siłą i więził go do śmierci w forcie Agra). Ardżumand zmarła 17 lipca 1631 r., rodząc szachowi czternaste dziecko.
Według legendy Ardżumand przed śmiercią zobowiązała męża do spełnienia trzech obietnic: by nigdy się nie ożenił (zamiast żony miał liczne konkubiny), by zaopiekował się dziećmi oraz by postawił na jej cześć budynek, który będzie ją upamiętniał po śmierci. Zrozpaczony małżonek, który według legendy osiwiał w ciągu jednej nocy, spełnił wszystkie prośby żony.
Historia o romantycznym rodowodzie Taj Mahal została spopularyzowana w Europie przez XVII w. podróżników. Niestety ich wiedza o mentalności muzułmańskich władców oraz realiach rządzących imperium indyjskich Mogołów była daleka od rzeczywistości. Pozycja i znaczenie jakie przypisali  żonie szach mijała się zapewne z rzeczywistością.

Szachdżachan niewątpliwie darzył Mumtaz Mahal wyjątkowym uczuciem, jednak Taj Mahal wniesiono nie z myślą o małżonce szacha tylko o nim samym. Skąd taki wniosek ? Mumtaz Mahal zmarła w 1631 r., gdy  Szahdżahan zasiadał w na tronie dopiero od czterech lat. Tymczasem przeniesienie prochów królewskiej małżonki do Taj Mahl miało miejsce już po sześć miesięcy od jej śmierci. Biorąc pod uwagę rozmiary mauzoleum nie wydaje się możliwe, aby w ciągu tak krótkiego okresu czasu udało się zbudować „od zera” coś więcej niż fundamenty mauzoleum.  Nawet jednak i to jest wątpliwe zważywszy na fakt, iż trzeba było najpierw przygotować projekt, a potem nająć dziesiątki tysięcy robotników.

Najprawdopodobniej Szahdżahan rozpoczął więc budowę mauzoleum znacznie wcześniej niż w 1631 r., być może już w 1628 r. czyli od razu gdy został koronowanych na Szacha. W takim jednak przypadku byłby to pomnik, który powstawał z myślą o nim samym, a nie jego małżonce. Teoria to pozwala również wyjaśnić dlaczego Mumtaz Mahal mogła być pochowana tak szybko po swojej śmierci w Taj Mahal, który zapewne na tym etapie posiadał już ukończona podziemną kryptę grobową.

Niezależnie od powyższych spostrzeżeń romantyczna historia o powstaniu Taj Mahal została utrwalona również dzięki „uproszczeniom” językowym, jakich mimowolnie dokonali europejscy, siedemnasto¬wieczni podróżnicy. Małżonka szacha nosiła bowiem przydomek  Mumtaz Mahal (Klejnot Pałacu) lub Tadż Bibi (Dama Koron), czyli królewska małżonka. Z kolej mauzoleum nazwano Taj Mahal, co znaczy (Pałac Korony). Europejscy podróżnicy skojarzyli termin Taj Mahal z Mumtaz Mahal uznając, iż mauzoleum to nic innego jak Pałac Damy Korony.

Jak zbudowano Taj Mahal ?
Zakładając, iż Szach powziął decyzję o budowie mauzoleum tuż po wstąpieniu na tron musiał on stosunkowo szybko dokonać wyboru ostatecznego projektu. Stało się to zapewne, podobnie tak jak się to dziej dziś, w oparciu o przedstawione mu plany, a może i modela. Prawdopodobnie musiały one zostać dostosowane do uprzednio zakupionego terenu w zakolu rzeki Dżamny (Jamuny), który był dobrze widoczny z czerwonego fortu w Agrze.  

Działka wybrana „pod inwestycję” była ogromna, liczyła ok. 17 hektarów, z cze¬go 9 hektarów przypadało na tzw. rajski ogród (czahar bagh).
Zanim przystąpiono do budowy trzeba było przeprowadzić ogromne prace ziemne, których celem było wyrównanie terenu pod skomplikowany system nawadniający, oraz budowa platformy, na której miało stanąć mauzoleum.
Aby położyć fundamenty pod Taj Mahal, odkopano 1,2 hektara gruntu i zastąpiono go gliną i gruzem, aby ograniczyć przesiąkanie wody z pobliskiej rzeki. W miejscu przeznaczonym na grobowiec wykopano do poziomu wód gruntowych głębokie studnie i wypełniono je kamieniami, aby utworzyć głębokie ławy utrzymujące położenie mauzoleum. Nie wypełniono tylko jednej z nich, aby kontrolować zmiany poziomu wód gruntowych. Pozostały teren, o rozmiarach 580 m x 300 m, wyrównana do poziomu 50 metrów powyżej brzegu rzeki.

Ocenia się, że prace niwelacyjne niezbędne do rozpoczęci prac budowlanych wymagały przemieszczenie ok. 120 tyś ton ziemi i kamieni.

Przed rozpoczęciem prac wokół terenu budowy wzniesiono z ubitej ziemi pochylnie o długości 15 km, co ułatwiło zaprzęgom składającym się z wołów i mułów wciąganie bloków marmuru na specjalnie zaprojektowanych wozach.

Do ustawiania bloków zastosowano słupowo-belkowy układ krążków linowych. Ustawiano za jego pomocą dwa pionowe słupy marmurowe podtrzymujące marmurową belką, uzyskując w ten sposób swobodnie stojącą konstrukcję, którą stopniowo rozbudowywano.

Do prowadzenia prac budowlanych wynajęto ok. 20 tyś robotników, nie mniej niż tysiąc słoni oraz liczne grono znakomitych rzemieślników, wśród których był co najmuje jeden Włoch z Florencji, i jeden Francuz.

Praca nad mauzoleum trwała prawie 22 lata.

Inspiracje i zapożyczenia
Dokumenty z okresu budowy mauzoleum podają szereg imion budowniczych Taj Mahal, jednakże nie wspominają o jego twórcy-architekcie. Kimkolwiek by on nie był  jego projekt, mimo, że genialny, nie był wcale tak unikalny jak się nam dziś wydaje. Stanowił on twórcze rozwinięcie projektu grobowca Humajuna wzniesionego niespełna wiek wcześniej w Delhi. To po nim Taj Mahal odziedziczył min. ogólny plan, w tym kopułę otoczoną przez cztery kopułki (czatri) oraz okazały iwan (sklepiona wnęka) pośrodku każdej ze ścian.
Grobowiec Humajuna (Delhi)
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Styl Taj Mahal ma wiele zapożyczeń z architektury perskiej, co może sugerować, iż  projektant mauzoleum pochodził z tego kraju i mógł mieć udział np. w projektowaniu meczetu Imama w Isfahanie (Czytaj więcej >), który ma kopułę bardzo podobna do Taj Mahal.

Po prostu cud
Twórca Taj, mimo, że czerpał od swoich poprzedników, stworzył dzieło oryginalne i po prostu piękne. Niezależnie od tego czy widzieliście Taj Mahal w telewizji, Internecie, czy też na własne oczy na pewno byliście nim oczarowani. Mauzoleum robi niesamowite wrażenie. Jest doskonałe w swych proporcjach, kształcie i wyczuciu miar. Wysmukłe minarety idealnie współgrają z główną bryłą budynku. Pomimo ogromnej liczby dekoracyjnych zdobień twórcom udało się  uniknąć ostentacji i przeładowania szczegółami. Taj, dzięki wykończeniu białym marmurem, promieniuje czystością, która o wschodzie słońca nabiera delikatnyc odcieni różu i złota, a o zachodzie ma na kolor granatowy.  

Wiem jak brzmi ten opis …  ale tak to naprawdę wygląda. Szczególnie wtedy, gdy ma się okazję zobaczyć Taj Mahal na własne oczy, gdy mija się Południową Bramę i gdy w jej obrysie pojawia się potężna, białe mauzoleum. Mimo, że człowieka otacza tłum trudno oderwać oczy od białej kopuły obramowanej przez minarety, które zdają się dotykać nieba. Gdybym miał wybieeć najpiękniejszą budowlę wzniesioną przez człowieka to byłoby nią właśnie mauzoleum Taj Mahal. Jest absolutnie unikalne, ponad przeciętne, zachwycające.  

Mauzoleum i jego rajskie ogrody
Kompleks Taj Mahal za¬muje prostokątny teren, przylegający bokiem do rzeki Dżamny (Jamuny). Rozciąga się on z południa na północ i liczy 565 m długości i 305 m szerokości, zajmując ponad 17 hektarów.
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Brama południowa
Na teren kompleksu wchodzi się od południowej strony zespołu ogrodowego przez monumentalną bramę z czerwonego piaskowca, stanowiącej przeciwieństwo białego Taj Mahal, wznoszącego się naprzeciw w odległości 350 metrów. Bra¬ma ta  jest zaakcentowana wielkim środkowym iwanem (niszą), oraz mniszymi niszami biegnącymi w dwóch kondygnacjach i łączącymi się z ośmiobocznymi narożnymi wieżyczkami zwieńczonymi czatri (chhatri). Czerwień piaskowca rozświetlają piękne dekoracje z białego marmuru.
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Brama południowa od przodu oraz od strony ogrodów (od tyłu)
Rajskie ogrody
Przekraczając bramę południową wkracza się do tzw. ogrodu czahar bagh, który miały symbolizować przyobiecane przez Proroka prawowiernym muzułmanom „rajskie ogrody”, do których trafią po śmierci. Mimo, że były one jedynie „mizerną” namiastką boskiej obietnicy i tak musiała robić ogromne ważnie na ludziach mieszkających w kraju w którym przez znaczą część roku brakowało wody. Korzystający z ogrodów goście mogli spacerować po alejach wypełnionych szmerem fontann oraz śpiewem ptaków ukrytych w cieniu drzew owocowych. Nie były to jednak jedyne ogrodowe atrakcje  - podobno gdy Szach jeszcze żył urządzał w ogrodach wspaniałe dworskie ceremonie wraz z pokazami ogni sztucznych.
 
Ogród ma powierzchnię 9 hektarów i podzielony jest na czte¬ry części wzdłuż przecinających się pod ką¬tem prostym osi, po których poprowadzo¬no kanały o lekko podwyższonych marmu¬rowych nabrzeżach. Te cztery „biegi wody", krzyżujące się pośrodku rozległej tafli wodnej w centrum, nawiązują do czterech „rajskich rzek”.  Jest to tzw. al Hawd al-Kawrhar czyli  zbiornik obfitości (sadzawka) przyobiecana Mahometowi.

Każda z kwater czahar bagh dzieli się na cztery części, te zaś na kolejne cztery (czyli 16 obniżonych klombów). Podziały tworzą kratownicę „uporządkowaną i symetryczną”, co upodobał sobie niegdyś wielki zdobywca Indii - Babur.

Dopiero na krańcu ogrodu znajduje się platforma na której wzniesiono Taj Mahal.
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
System ogrodowych kanałów i fontann był zasilany wodą z rzeki Dżamny, którą czerpano za pomocy tzw. „pur”. Był to rodzaj mechanizmu linowo-kubełkowego napędzanego siłą mięśni zwierząt (coś jakby połączenie żurawia do czerpania wody ze studni z kołem młyńskim, ale to raczej odległa analogia). Woda była najpierw podnoszona do dużego zbiornika  magazynowego, skąd kolejne „pury” przenosiło wodę do dużego zbiornika dystrybucyjnego znajdujące się wysoko nad ziemią z którego przepływała ona do trzech zbiorników pomocniczych i była rozprowadzona rurami po całym kompleksie. Rura ukryta była 1,5 m pod ziemia dostarczając wodę do głównych basenów ogrodu. Dodatkowych do rozprowadzania wody do fontann w kanale biegnącym z północy na południe użyto rur miedzianych. By poziom wody tryskające z fontann nie malał wraz z odległością od zbiorników w każdej z nich zastosowano specjalny zawór kulkowy – skutkiem czego wodotryski miał tą samą wysokość niezależnie od odległości (obecnie jeśli system działa jest zasilany przez pompę elektryczną).   
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Taj Mahal
Mauzoleum Taj Mahal jest posadowione na prostokątnej, marmurowej podstawie o długości 95 metrów i wysokości 5,5 metra, do której zbudowania zużyto około 50 tyś metrów sześciennych materiału.  Oblicowany białym marmurem cokół dźwiga mauzoleum o boku 57 metrów. Marmur do jego budowy przywiezionego z kamieniołomów w Radżastanie oddalonych o ok. 300 km.
Z każdej strony mauzoleum wznosi się centralnie wielki iwan (nisza), nad którą góruje pokryta marmurem kopuła wysoka na 35 metrów, znana jako kopuła w kształcie cebuli. Jej zwieńczenie pierwotnie wykonane było ze złota, jednak w XIX w. zastąpiono je kopią ze złoconego brązu. Jest ona ozdobione półksiężycem wskazującym na niebiosa oraz hinduska włócznią. Budowlę wieńczą cztery wielkie czatri, otaczające centralną kopułę. To dzięki ich podstawom, z otwartym układem kolumnowym światło, może wpadać przez sklepienie do wnętrza mauzoleum.
Wokół mauzoleum ustawiona są cztery minarety (42 m wysokości) w czterech narożnikach kwadratowego cokołu, z których muezin wzywał wyznawców islamu na modlitwę. Są one ustawione w odległości 40 m i podzielone na trzy równe części dwoma rzeczywistymi balkonami okalającymi wieżę - trzeci balkon stanowi ozdobę wierzchołka.
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Wnętrze mauzoleum
W centralnym punkcie mauzoleum znajduje się ośmiokątna sala grobowa, otoczona czteroma innym salkami o tym samym kształcie (te cztery sale boczne są etapami w rytualnym okrężnym ob¬chodzeniu świętego miejsca). Wewnątrz sali grobowej, która jest otoczona ażurową, wykutą w marmurowej płycie, ozdoną „kratką” znajdują się nagrobki szacha i jego zony. Są to tzw. cenotafy czyli nagrobki symboliczne, prawdziwe groby Szahdżahana i jego małżonki znajdują się w kondygnacji podziemnej, w sklepionej krypcie, usytuowanej dokładnie pod cenotafami, gdzie turystów się nie wpuszcza.

Sztuka islamu
Budowniczowie Taj Mahal poświecili wiele czasu i energii w celu pokrycia mauzoleum niezwykle wymyślnymi dekoracjami. Wszystkie powierzchnie ścian zostały ozdobione reliefami, motywami geometrycznymi, inskrypcjami koranicznymi oraz dekoracjami roślinnymi wykonanymi z  kamieni szlachetnych i półszlachetnych (tzw. technika pietra dura podobna do inkrustacji, którą podobno posługiwali się rzemieślnicy ścignięci z Florencji). Do ich stworzenia wykorzystano kamienie w wielu rożnych kolorach, które sprowadzono z wielu krajów świata. Są wśród nich min. agat, krwawnik (Arabia), lapis lazuli (Afganistan), onyks, turkus (Tybet), ametyst, bursztyn, alabastr, jaspis (Pendżab), jadeit (Chiny), szafir (Sri Lanka), koral, a także różne kolory marmuru.
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Przepiękne i niezwykle precyzyjne ozdoby pokrywają ściany, filary, arkady posadzki i nisze oraz oczywiście cenotafy (nagrobki). Motywem przewodnim wśród dekoracji są kwiaty, które tworzą na fasadzie budynku kolejny, tym razem kamienny ogród zapewne nawiązujący do idei „rajskiego ogrodu”.
Nie mniej ozdobne od ornamentów kwiatowych są również dekoracyjne cytaty z Koranu, nie tylko atrakcyjne wizualnie, ale i pełne symboliki, czasem świadczącej o … niezwykłej arogancji Szacha. Cytaty na ścianach Taj Mahal pochodzą z czternastej sury (rozdziału)  Koranu i dotyczą Dnia Sądu (min. nad wejściem do mauzoleum znajduje się napis - Wejdź do  Mojego  (rajskiego) Ogrodu!
Co więcej, z niedawno odkrytego diagramu rzutu architektonicznego wynika, że grobowiec / mauzoleum miało stanowić replikę tzw. bożego tronu co oznacza, że Szach rozważał umieszenie swojego grobowca wewnątrz raju i na tronie samego Boga.

Cóż widać władcy tak już mają. Nie kto inny, jak cesarz Justynian po zakończeniu budowy Hagi Sophii w Konstantynopolu miał stwierdzić ”Salomonie przewyższyłem Ciebie!”.
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Meczet i Dom gościnny, zbudowane po prawej i lewej stronie Taj Mahal.
Meczet i Dom gościnny
Po stronie wschodniej i zachodniej Taj Mahal, stoją dwa budynki z czerwonego piaskowca, usytuowane dokładnie na osi poprzecznej w stosunku do mauzoleum. Każdy z nich zwieńczony jest rzędem trzech białych kopuł. Budynki te są swoich odbiciem, choć nie pełnią takich samych funkcji: ten po prawej stronie jest miejscem służącym do przyjmowania oczekiwanych ważnych gości, natomiast ten po lewej jest meczetem grobowym, poświeconym pamięci zmarłych. Oba budynki były przeznaczone dla pielgrzymów przybywających do grobu Szahdżahana i jego małżonki Mumtaz Mahal.

Czarne mauzoleum
Legenda głosi, że  Szahdżahan miał zamiar wznieść na drugim brzegu Dżamuny kolejne, tym razem czarne mauzoleum, które miało być miejscem jego ostatniego spoczynku. Miał to być również powód jego detronizacji przez najstarszego syna, który obawiał się, że kolejna inwestycja budowlana doprowadzi cesarstwo do bankructwa. Gdyby była to prawda to mogłoby tak być w istocie bo koszt budowy Taj Mahal, wg. cen obecnych, ocenia się na ok. miliard dolarów. Tyle, że Czarne Mauzoleum również tylko legenda. Co prawda po drugiej stronie Dżamny, naprzeciwko Taj Mahal, archeolodzy rzeczywiście odkryli pozostałości po jakichś pracach budowlanych, ale mogły one dotyczyć co najwyżej zabudowań ogrodowych.    

Równie nieprawdziwe jak informacje o Czarnym Mauzoleum są informacje o tym, że Szach po zakończeniu prac budowlanych nakazał odcięcie kciuków wszystkim budowniczym, by nie mogli już nigdy wybudować nic tak pięknego jak Taj Mahal.

Taka piękna katastrofa
Choć trudno w to uwierzyć to Taj Mahal prawie został zniszczony przez … Brytyjczyków. Po śmierci Szahdżahana budowla popadła w ruinę, wiec lord William Beminck, generalny gubernator Bengalu, zaproponował jej rozbiórkę. Planowano przesłanie tak pozyskanego marmuru statkiem do Londynu i sprzedanie go. Zamiar ten nie doszedł jednak do skutku dlatego, że marmur zerwany z innego słynnego indyjskiego budynku, Czerwonego Fortu, nie znalazł nabywców. Taj Mahal odrestaurowano dopiero na początku XX w.
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)
Widok na przeciwną stronę rzeki gdzie miało (a raczej nie miało) stanąć Czarne Mauzoleum.
Taj Mahal jednym z cudów współczesnego świata
Taj Mahal znalazło się na opublikowanej w 2007 r. liście ”siedmiu cudów współczesnego świata”, będąc jednym z faworytów w ramach globalnego plebiscytu w którym głosowało 100 mln respondentów. O popularności tego miejsce świadczy również ok. 7 mln odwiedzających je co roku turystów z czego 90 % stanowią Hindusi.

W 2018 r. Indie ograniczyły, do  40 tys. osób dziennie, liczbę „turystów krajowych” wpuszczanych do mauzoleum Taj Mahal. Ograniczenie to nie dotyczy cudzoziemców, którzy za bilet płacą wielokrotnie więcej niż Hindusi (1100 rupi vs. 50 rupi). Limit dotyczy w zasadzie tylko weekendów i świąt kiedy liczba zwiedzających Taj  Mahal - Indusów dobija do 70 tyś, podczas gdy w trakcie tygodnia jest to zaledwie 10-15 tyś osób.
W celu ochrony kompleksu wprowadzono również zakaz poruszania się pojazdów mechanicznych w promieniu 500 m od Taj Mahal. Dotyczy to również autobusów turystycznych. Jeśli planujecie wycieczkę do Taj to przygotujcie się więc na dłuższy spacer.

Jacek Zabielski 2019-08
Mauzoleum Taj Mahal (Agra)

KIEDY JECHAĆ
Najlepszym okresem do odwiedzin Agry i Taj Mahal  jest jesień i zima (od listopada do lutego). Pomimo limitów w zakresie liczby zwiedzających do Taj i tak zawsze są kolejki. Najmniej zwiedzających jest wcześnie rano wiec radzę organizować się tak, aby znaleźć się wśród pierwszych zwiedzających.
„Bramy” mauzoleum otwierają się o 6 rano, dzięki czemu Taj można obejrzeć przy wschodzącym słońcu, kiedy nie ma jeszcze wycieczek, które najpierw oglądają Czerwony Fort w Agrze. Tak czy inaczej kolejki się nie uniknie (uwaga – dla kobiet i mężczyzn są oddzielne kolejki).
Przy wejściu na teren mauzoleum jest kontrola, która przypomina tą na lotnisku. Warto pamiętać, że do środka nie wolno wnosić żywności, tytoniu (papierosów), zapałek (zapalniczki), trójnogów do kamer (trzeba je zostawić w depozycie). Komórki powinny być wyłączone lub włączone w trybie samolotowym. Bez problemu do Taj można wnieść aparat fotograficzny, ale nie można z niego korzystać we wnętrzu mauzoleum. Jak komuś zależy na fotografiach trzeba kupić album.

KOMUNIKACJA
Lot z Warszawy do New Delhi nie powinie kosztować więcej niż 1,8-2 tys zł. Pociąg z Delhi do Agry jedzie ok. dwie godziny. Koszt biletu w klimatyzowanym wagonie to 750 rupi (40 zł), a w klasie executive (1500 rupi). Bilet wejściowy do Taj Mahal dla turysty zagranicznego to 1100 rupi (+200 za wejście do wnętrza mauzoleum) czyli efektywnie 1300 rup (70 zł).
ENGLISH SUMMARY
The Taj Mahal was built by Emperor Shah Jahar as a memorial for his second wife, Mumtaz Mahal, who died giving birth to their 14th child in 1631. The death of Mumtaz left the emperor so heartbroken that his hair is said to have turned grey virtually overnight.

According to the legend con¬struction of the Taj began in the same year and was not completed until 1653 - although there's some debate as to the exact date of completion. Following his death in 1666, Shah Jahan was buried here alongside Mumtaz. The name Taj Mahal is believed to be a shortened version of Mumtaz Mahal name and translates as 'Crown of Palaces'.

In total, some 20,000 people worked on the building. Special¬ists were brought in from as far afield as Europe to produce the exquisite marble screens and pietra dura (marble inlay work) made with thousands of semiprecious stones. It is said 1,000 elephants were needed to transport all of the materials for construction.

Visiting the Taj
The Taj Mahal stands on the bank of the River Yamuna and covers an area of 17 hectares. This includes the main gateway, gardens, mosque, rest house and mausoleum.

The South Gate
From the south gate, entry to the inner com¬pound is through a 30 m red sandstone gateway on the south side of the forecourt, which is inscribed with verses from the Quran.

The Garden
Once inside, the ornamental gardens are set out along classical Mughal chahbagh (four gardens) lines, with an ornamental marble plinth at the centre. Based on Islamic geometric and metaphysical concepts of design, the charbagh was an enclosed garden divided into four quarters by raised walkways, water channels, and sunken groves. Water, the source of all life, was the central element, and the intersecting channels met at a focal point that contained a pavilion for the emperor.

The Mauzoleum
The Taj Mahal itself stands on a raised marble platform at the northern end of the ornamental gardens. The Taj is renowned for its perfect symmetry: it is exactly wide as it is high, and the dome is exactly the same height as its arched facade. In its lavish use of expensive materials, perfectly balanced proportions, and its intricate decorations, the Taj symbolizes the wealth of the Mughal empire, and the refined taste of its rulers.
The 44-m high double mausoleum dome is capped with a finial. The outer marble dome rises high above a central inner one. Each of the four corner minarets is 40 m high. They emphasize the perfect symmetry of the complex. The minarets are crowned by chhatri (canopy), which was used for the azan (call to prayer)

The Royal Tomb Chamber
Below the main dome of the mausoleum is the cenotaph of Mumtaz Mahal, an elaborate false tomb surrounded by an exquisite perforated marble screen inlaid with some 43 different types of semiprecious stones. Beside it, offsetting the symmetry of the Taj, is the cenotaph of Shah Jahan. The real tombs of Mumtaz Mahal and Shah Jahan are in a locked basement room below the main chamber and cannot be viewed.

The Taj’s decorations
Decorative elements include ornamental jails, carved panels of flowering plants, as well as floral motifs in pietra dura, a Florentine mosaic work technique (intricately carved floral designs, inlaid with precious stones). The Taj is also decorated with calligraphic panels with the Quranic verses, creating the subtle optical illusion of a uniformly flowing script.

The Mosque and Travel House
The red sandstone mosque to the west of the main structure has been an important gathering place for Agra's Muslims. The identical building to the east, the jawab, was built for symmetry' and was probably used as accommodation for travellers.

Best time to visit:
November to February

The Taj (ticket price for Indian/foreigner Rs 50+200/1100+200, 6am-7pm Sat-Thu) can be accessed through the west, south and east gates, which all lead to an outer courtyard. The west gate can get very crowded with tour groups coming from Agra Fort. There are separate queues for men and women. Prohibited items such as food, tobacco, matches, and camera tripods can be left without charge in cloak¬rooms. Mobile phones are to be kept switched off or on silent mode. Cameras and videos are permitted, but it is forbidden to take photographs of the cenotaphs/tombs inside the mausoleum.
No polluting vehicles are allowed within 500 mts. radius of Taj Mahal. Parking Facility is available at Shilpgram

Useful sites:                  
asi.payumoney.com
www.tajmahal.gov.in/guide.html
www.audiocompass.in
 
Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem (*)

Brak komentarzy
(C) Jacek Zabielski kontakt@globtrotuar.pl
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego